Sprawnym ruchem dłoni zaplatam ostatnią pętlę,
Wieczna pogoń za pięknem jest moją obsesją i piętnem,
Chwila gdy bezdech tworzy jedność ze słabnącym tętnem,
Czekasz synu na puentę, pędem otwieram garaż,
Zaraz poznam to co zaznała każda moja ofiara,
Staram się utrzymać spokój, szubienica to mój azyl,
Odsuwam krzesło zatapiając się w moment wiecznej ekstazy.
Ale to wszystko mistrzowskie.
OdpowiedzUsuńAż mi ciężko rzec, co jest z tego wszystkiego najlepsze!
...
Wiesz, zastanawiam się, dlaczego u Ciebie piszę normalnie i nie latają żadne kufy...
Bo u RR pod tekstem latały, bo miałam fazę.